ოთხშაბათი, 2019-08-21, 10:57 AM
მოგესალმები სტუმარი | RSS

Мой сайт


8:33 PM
დრო მოვა

თუმცა ნათელი მესხვისა,
ზეცა შავ ღრუბლებს გადარევს,
დრო მოვა, ბოკერს ვეფხისას
ერთხელ მეც მოვინადირებ.
თუმც ყელზე მომდე ბაწარი,
ქარს მიაქვს თოკის ნარჩენი.
სიძულვილს როგორ მასწავლი,
სიყვარულისთვის გაჩენილს.
უფსკრულმა ჯანგი აშალა,
ვერ ვთქვი,
საწურთო ბინდია...
ჩემი დამჭერი ავშარა
ცხრა ზეცის მიღმა ჰკიდია.
კვლავ დააჩნდება ჩილიანს
ჩემი ხირიმის ნიშანი,
წყყალნი მოვლენ და წავლიან,
გადარჩებიან ქვიშანი.
გადაადგება იალონს
სხივი, ნათელის ბადალი,
არც თქვენ შეგრჩებათ, ტიალნო,
ჩემს ცაზე ავი ყრანტალი.
ისევ ცეცხლად ვარ მღვიარი,
ბნელო,პირბნელო, ავშავო,
დამაცა, ფრთა ნატყვიარი
კვლავ არწივივით გავშალო.
თუმცა ნათელი მესხვისა
და ცაც შავ ღრუბლებს გადირევს,
დრო მოვა,
ბოკვერს ვეფხისას
ქსანზე მეც მოვინადირებ.

loading...
კატეგორია: სასიყვარულო ლექსები | ნანახია: 436 | დაამატა: cosa-naff | ტეგები: ლამაზი, ლექსი, ყველა, ლექსები, პოეზია, ლიტერატურა, სიყვარულზე, ცნობილი | რეიტინგი: 0.0/0
შესვლის ფორმა
ძებნა
კალენდარი
«  თებერვალი 2017  »
ორსამოთხხუთპარშაბკვ
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728
ჩვენი გამოკითხვა
გჯერა ბედნიერების?
სულ პასუხი: 4502
სტატისტიკა

სულ ონლაინში: 1
სტუმარი: 1
მომხმარებელი: 0
საიტის მეგობრები